het Noorden in zicht

De werklust zakt en het geldpeil stijgt. Nog een volle week te gaan en dan zijn we klaar om te vertrekken. 8 werkdagen over, nog slechts met z'n 2en want Toer heeft afgelopen week besloten niet meer te zwoegen tussen de pineapples en Flo heeft alweer een tijdje een ander baantje bij de avocado's omdat er in het ananswereldje geen toekomst meer voor hem te vinden was. Gelukkig kon hij 2 dagen later al lekker tussen de avocadobomen aan het werk. Vandaar wel al een aantal leuke fotos om een klein beetje een beeld te geven van de Farm, gemaakt op Toer zijn laatste werkdag. Naast werken doen we eigenlijk niet heel veel, bedtijd is rond een uurtje of half 9 omdat de energie er dan al bijna niet meer is en natuurlijk vooral met het oog op de volgende ochtend, die om 5 uur zal beginnen met het fijne alarm van je telefoon en het vooruitzicht van een dag vol pineapple. De dagen die we wel vrij zijn, zijn er nog best veel want wij zijn aan t werk in een periode met aardig wat public holidays (Easter, Anzac Day en vandaag is het Labour Day), brengen wij volledig in Childers en omgeving geintegreerd door met barbeques, footy matches en de verjaardag van onze geniale supervisor Shawn. Hij werd dit weekend 50 en gaf een groot feest in z'n gigantische achtertuin, wij waren ook invited. Een avond om nooit te vergeten, grote jukebox in de tuin, indrukwekkend kampvuur erbij, een zooitje mensen, eten en bizar veel bier. Dat is zo'n beetje wat het was. Ergens heel simpel maar ook meteen alles dat je nodig hebt. Ook ben ik een dagje naar Snakes Downunder geweest met een campinggenoot (zonder de anderen omdat die moesten werken en Toer liever met zijn Zweedse geliefde in de tent lag, Flo en Wieke zijn er vandaag naartoe nu ik hier internet, jullie op de hoogte hou en mn mail check) waar een hele leuke show werd gehouden. Snakes handling en krokodillen voeren, vooral de krokodillen waren exciting en groot. Hoop dat ik zo wat foto's via internet voor jullie kan plaatsen want ik heb er ook eentje vastgehouden en een lekkere lange slang om mn schouders gehad. Allemaal heerlijk ontspannend naast zulke werkdagen.

Ondertussen al weer een tijdje geleden overigens is er iets gebeurd wat wel een heel stuk minder leuk was. Echt een stuk minder leuk. Toer, Wieke en ik gingen op onze vrije dag naar de Laundromat in town om weer s te wassen (Flo was aan t werk..) de dag nadat we onze paycheque hadden gecasht. Geheel in ontspannen Australie stemming met de raampjes open en de was op de achterbank natuurlijk. Wij druk bezig alle was in en uit de machines naar de droger en tussendoor boodschappen doen toen ik even snel wat wisselgeld uit mn portemonnee, veilig in mn tas gestopt omdat er een weekloon inzat dat ik nog niet had kunnen wegstoppen (of natuurlijk wel gekund, ergens anders, maar dom genoeg niet gedaan) omdat Flo de auto meehad voor werk, ging pakken. Wisselgeld gevonden liep ik snel weer naar binnen, portemonnee op de passenger seat, om even een dollar in de machine te gooien zodat we met 10 minuutjes eindelijk klaar zouden zijn met de was en konden gaan. Zo geschiedde, klaar waren we snel en toen alles mooi opgevouwen op de auto lag, klaar om ingepakt te worden en lekker terug naar de camping te gaan realiseerde ik me dat mn portemonnee weg was. Shit. Zoeken, zoeken, zoeken en iedereen in de omgeving ondervragen natuurlijk. Nog altijd overtuigd dat ie vast ergens tussen de was zou zitten ofzo. Binnen no time kreeg Toer echter een telefoontje dat mijn portemonnee op het politieburo was. ''oeii, nou gelukkig dan zal ik em wel op een van de machines hebben gelegd toen ik mn wisselgeld pakte..'', let's go! Daar aangekomen was mijn portemonnee daar inderdaad, je had mn hartslag moeten voelen toen ik em weer zag liggen, vastpakte en opende om te kijken of mijn geld er nog zou zijn. Maar nee, zoals eigenlijk wel te verwachten was in een dorp als deze, waar zo'n beetje iedereen volle dagen keihard werkt op allerlei soorten farms om rond te komen was mn geld weg. Alles. Geluk bij een ongeluk natuurlijk dat ik wel nog al mn pasjes heb maar goed, bijzonder vervelend.. De dagen erna stond ik behoorlijk vaak in de velden mezelf te vervloeken en mezelf te realiseren dat alles dat ik daar nu deed eigenlijk praktisch gratis was. Stom, stom, stom. Maar goed, ik ben er wel zo ongeveer overheen, met mn geld ga ik het waarschijnlijk net redden, het is maar geld en niets meer. Financieel zal ik het waarschijnlijk net wel, net niet redden nu maar met mn nog te ontvangen belastinggeld uit NL komt t wel goed. Ook nog altijd gezond, sterk en vol levenslust en de geliefden thuis ook, dat is pas echt belangrijk. Klinkt misschien apart maar zulke dingen doet deze reis mij wel beseffen.

Na zondag en deze maandag, Labour Day, hebben Wieke en ik, the only two still keeping up with the pineapples, nog 5 volle werkdagen te gaan en dan zullen we dinsdag richting het noorden verder reizen. Toer gaat morgen alvast die kant uit met Lisa, Wieke, Flo en ik rijden dan dinsdag weg en zien hen ergens volgende week in Airlie Beach om dan de prachtige Whitsunday Islands te bezichtigen vanaf een mooie grote zeilboot. Ook hoop ik genoeg geld te hebben om te kunnen duiken bij Magnetic Island, Barrier Reef, volgens 2 nederlandse jongens van de camping de ideale plek om dat te doen met ook nog een redelijke prijs omdat het iets minder toeristisch is. Dan door naar Cairns, Cape Tribulation en terug naar het zuiden door het midden van Australie, via Ayers Rock, waarschijnlijk naar Melbourne en dan terug naar Sydney om de auto te verkopen. Wat een heerlijk vooruitzicht, ik kan echt niet wachten om gewoon weer alleen maar lekker leuke dingen te doen, alles dat we willen zolang het betaalbaar is. Met de auto is het overigens ook best okey, hij is geregistreerd en rijdt goed, we verwachten er een aardig bedrag voor terug te moeten kunnen krijgen. Mag ook wel na wat we er afgelopen maand hebben ingestopt, aardig wat kleine reparaties en de nieuwe registratie a 380 dollar per persoon voor Flo en mij. Maar goed, hij rijdt weer als een racemonster en we zijn volkomen legale, brave en geregistreerde weggebruikers. All worth it dus. Kan alleen niet wachten om nu de rest van het geld dat ik nog wel over heb aan dingen kwijt te raken die het meer dan waard zijn..

Verder wil ik graag even melden dat ik jullie op een draaglijke manier weliswaar ;), natuurlijk best een beetje mis. Dorina, ik hoop dat je een leuke verjaardag hebt, dat moet ongeveer precies nu bezig zijn. Hoorde van Beryl dat t erg gezellig was met de oma's en Oom Wim op je verjaardag zelf. Was er graag even snel ook bij geweest. Lekker met z'n allen wat leuks doen.

Goed, schatjes, familie, lieve vriendin en vriendjes en vriendinnetjes,

ik ga nu nog proberen wat fotos aan die verhaal toe te voegen om het nog duidelijk te krijgen want de sfeer hier is echt onbeschrijfelijk, dit dorp is zoals je ziet in een oude Western film met een pub waar de deurtjes precies zo openslaan. Geniaal. Hoop dat ik wat kan vinden want Flo en ik delen dus de camera en die was niet altijd bij de dingen die ik doe omdat hij dus een ander baantje heeft. Maar gelukkig zijn we over een weekje weer non stop samen om al het mooie dat we doen goed te documenteren..

nou ja, ik kan nog wel blijven schrijven maar dit is het wel voor nu denk ik, moet natuurlijk ook mooie verhalen te vertellen hebben als ik terug kom hea want praten vermaakt me zover mogelijk misschien nog wel meer dan schrijven..

heel erg veel liefs voor iedereen & zodra Childers verlaten wordt zal er weer vaker worden geupdate op dit blog omdat er dan hopelijk meer mogelijkheid is om op internet te komen! Nog maar 6,5 week zodra we klaar zijn met werken. Sjongejonge, de tijd vliegt..

x J