Peter Picks The Perfect Pineapple

Hallo allemaal, he he, dat was een week echt echt werken, nu 2 dagen vrij i.v.m Pasen en de baas (Peter) die ons niet dubbel wil betalen als hij ons wel laat werken met een public holiday dus ook meteen wat tijd om jullie te vertellen over t leven hier.

Toer, Wieke & ik (Flo binnenkort ook als t goed is, zodra hij uitgeknuffeld is met Floor en de ballen vindt om ook keihard te gaan werken) zitten nu op een camping in Childers, Queensland. Een echt boerendorp.

We staan op een camping met een tent die dagelijks instort en hebben nu net 8 dagen achter elkaar vanaf 6 uur sochtends gewerkt. Na dit paasweekend wordt dat 6 dagen per week. Het werk is bijzonder zwaar maar tegelijk ook wel prachtig. De ervaring van hier werken zou je eigenlijk zelfs gratis mee moeten pakken (dan natuurlijk geen 6 weken maar toch). Geweldige omgeving, een gigantische boerderij en boerencowboy mannen zonder tanden zoals je ze alleen in films ziet. Daarnaast dan continu Country muziek om je heen en een constante shag lucht.

Ik zie dat dit verhaal een beetje van de hak op de tak tot de boom springt, net zoals alle verslagen eigenlijk, maar het is best lastig om een correcte chronologische beschrijving te doen van wat wij hier meemaken. Ga het nu toch proberen; dag 1 hadden wij net ons introductie gesprek gehad, een hele stapel papieren getekend en uitgevonden dat we 29% belasting gaan betalen, kwamen wij opgewekt en best uitgeslapen aan. Ik het meest uitgeslapen omdat ik met Marge, de vrouw van kantoor, gesproken had nadat zij ons de introductie info had gegeven en omdat zij zoals zoveel Australiers veel te lief is bracht ze later die middag een oud matras van haar naar onze camping omdat ik haar verteld had dat ik alleen een slaapzak mee heb omdat ik eigenlijk toch altijd in de auto sliep. Wat een schat van een vrouw!

Goed, terug naar 6 uur sochtends op de 1e werkdag, de zon was net opgekomen, hele mooie lichtval overal en al een hele bedrijfigheid op de farm. Tractors werden klaargezet en bakken voor de ananassen gerepareerd. Daar gingen we dan, meegenomen door 2 oude prachtige mannen, Barry en Blu, om (dat weten we nu want we werden natuurlijk even goed uitgetest die eerste dag) in het hoogste en meest vervelende ananasveld van de farm opgegooid te worden. Plukken maar jongens, en zorg dat je de tractor bijhoudt zodat je elke ananas op de arm kwijt kunt. Binnen 2 uur was het al zo'n 30 graden (dat is ook waarom je zo vroeg begint en rond 2 uur stopt, op het heetst van de dag wordt niet echt meer gewerkt) en liepen wij elke ananas op de aarde te vervloeken. Doorweekt van het zweet bleven we maar gewoon doorgaan. Het is echt oprecht dat ik nu voor het eerst durf te zeggen dat ik weet wat een hele volle week keihard werken is. Op een gegeven moment kom je echter in een soort trance, blijf je maar gaan en dan ineens gaat de tijd best snel. Na 4 uur, om 10 uur dus, heb je Smoke-O, lunchtijd. 20 minuutjes zitten en eten en drinken om weer verder te gaan. Eigenlijk vloog de tijd om na die pauze. Dag 1 voorbij.

Volgende dag dan, de mannen van de farm waren, hoorden wij weer later, verbaasd dat we er weer waren. Het schijnt vaker voor te komen dat de mensen na zon dag niet terugkomen dan wel, wij waren er vastberaden en gingen gewooon door.

Shit, ik moet nu stoppen want de volgende groep mag op internet in de bieb, de enige plek hier met een computer,

ik maak dit ergens komende week af, we zijn van plan 1x per week te komen.

veeel liefs, alles gaat hier goed, we kunnen het aan,

missen jullie!

xxxXxxx J