Fraser Island, Dingos & een stijve nek

Fraser Island, een absoluut hoogtepunt is net bezocht!

Wij vertrokken woensdagochtend vroeg met zn allen vanuit Rainbow Beach richting Fraser. Wij met zn 5en (Floor, Flo, Toer, Wieke & ik) plus 2 hele aardige Israelische jongemannen, 2 Franse zusjes (zussen want ze waren wat ouder) en een Engelse vrouw/meid (ze is 30 nu, hoe zullen we et noemen.). Een hele leuke groep met zn allen, werden met zn 10en in een grote sterke 4WD gestopt, instructies meegekregen met een kaartje en rijden maar, op naar t grootste zandeiland ter wereld.

Instructies waren doorspekt met waarschuwingen als rijd niet te hard en blijf uit de buurt van de Dingo's. Dingo's zijn wilde honden/wolven in het oranje, ze blaffen niet maar huilen. Dingo's dus. Daarnaast moest er langzaam en voorzichtig gereden worden want op et strand waren nogal wat ongelukken gebeurd met te hard rijdende onervaren strandrijders. Daarnaast werd ons overuidelijk gemaakt dat ieder krasje of andere vorm van schade aan de krachtige Toyota Jeep door ons vergoed zal gaan worden.

Eenmaal weg was de avontuurlijke reismood gelijk aanwezig, de ferry die ons op het eiland zou droppen bereiken werd maar net bereikt. Even wennen door het hele diepe zachte zand met de 4 opties voor de 4 wiel aandrijving.

Daar zijn we dan! Midden op een gigantisch stuk zand. Eerste bestemming was een lake tussen grote zandheuvels. Veel langer rijden dan verwacht (ja, het eiland is echt groot), over het strand, de plaatselijke highway, en we konden de wandeling beginnen. Een hele aparte omgeving, zand met bomen en dan een stukje verder ineens een soort tropisch regenwoud. Dat alles om in een woestijnachtig gebied te belanden waar we nog een minuut of 10 moesten wandelen om dan ineens bij een meer te belanden. Heerlijk warm water en bovendien zoet. Een eiland midden omringd door zeewater met zoet water schoon genoeg om te drinken. De wereld is 1 grote verrassing hea..

Na lekker gezwommen te hebben gingen we via het Shipwreck van Fraser door naar de camping. Over het wrak weet ik niet veel, omdat er niks van info bij staat, dan hoe t eruit zag midden op t strand. Niks beters dan gewoon de fotos maar op de site zetten om dit met jullie te delen. Na het wrak gingen we door naar onze camping waar we met zn 10en een goeie BBQ gingen bereiden. Geweldige bijkomstigheid was dat de oudste van de 2 franse zusjes cheffin is en dus wel de verantwoordelijkheid voor t eten op zich wilde nemen. Na het opzetten van onze tentjes was het dus niks dan helpen met snijden en daarna lekker eten en gezellig rond het kampvuur zitten.

Op de een of andere manier heb ik wel in de Jeep geslapen toen de nacht kwam. Het opgezette tentje was niet meer zo steving als toen we hem opzetten. Nog genoeg plek voor 1 persoon, degene die hem waarschijnlijk ook sloopte en daar nog goed heeft kunnen slapen (zie de fotos). Geen probleem, Wieke en ik konden wel in de auto en alle andere 3 persoons tentjes stonden nog (voor Flo en Floor een 2persoons tentje).

Volgende ochtend niet al te laat op om meer van t eiland te genieten. Gingen naar Indiana Heads, een prachtig uitkijkpunt over zee, grote klif op de punt van het eiland. Ook voor de verandering eens echt prachtig weer, heerlijk. Enige dat jammer is van Fraser is dat je er niet in de zee kan (kan wel maar dat wil je niet) zwemmen i.v.m haaien, giftige kwallen en sterke stroming. Dus reden we verder naar een ander heel mooi stukje, de Champagne Pools. Een deel van het eiland waar het zeewater wordt opgevangen door stukken klif in de vorm van, ja ja, pools. Daar mocht je wel van het water genieten omdat de haaien en kwallen het tot daar niet redden. Lekker gelegen en van de zon genoten.

Strak volgens schema gingen we 2 uur later door naar de volgende bestemming (het schema is er omdat je alleen op bepaalde tijden op het strand kunt rijden ivm de getijden en zout water schade aan de auto zou ons erg veel geld kosten). Jammer was wel dat wij niet konden rijden, te jong, 21+ only ivm de verzekering. Mocht de pret niet drukken, lekker schreeuwen bij elke heuvel en wash out (stuk strand waar het water van het eiland de zee in loopt, soms aardige riviertjes creerend).

Aangekomen bij ''the hangover creek'', zo heb ik em niet genoemd dat is de lokale naam, mochten we weer de zwembroeken en bikinis aantrekken om door het water naar het begin van de creek te wandelen. Het beste drinkwater van het eiland zou daar te vinden zijn en bovendien was het koud. Super om er van te drinken (ineens koud water in Australie met 30 graden)en daarna wandelend door het stroompje terug te bewegen richting auto.

Ondertussen was onze eetlust natuurlijk wel weer aangewakkerd en werd het tijd de camping weer op te zoeken en onze Franse reisgenote aan het werk te zetten :p. Geen BBQ maar een uitgebreide Pasta Bolognese voor vanavond. Opnieuw top, daarna wel een wat minder wilde avond, hoewel er 2 erg dronken Engelse meisjes langs het kampvuur waggelden, omdat we de volgende ochtend om 7 uur zouden vertrekken voor het meest bekende stuk van het eiland. Lake McKenzie. Een heel groot meer met super puur zand, goed genoeg om alle delen van je lichaam mee te scrubben. Ook belachelijk helder water en een idioot snel aflopend waterkant. Van mooi wit helder zand naar donkerblauw omdat het ineens de diepte invalt, naar bijzonder diep. Ik heb nog geprobeerd een beetje langs de bodem te zwemmen met een duikbril maar heel lang ging dat niet. Druk op je oren.. Mooi, mooi mooi.

Uren bij de waterkant gleden voorbij, op een gegeven moment voelde ik de drang om lekker met Toer te frizbeen in het water. Enige minpuntje was de regen, die was iets te nadrukkelijk aanwezig. Ironisch was dat 5 minuten voordat het schema ons dwong om te gaan de zon in volle glorie doorbrak. Maar goed, we hebben niks te klagen gehad. Fraser was prachtig en het appartement dat we met zn 5en kregen om in uit te rusten als gratis overnachting bij onz boeking heeft me ook goed gedaan. Weer een fatsoenlijk bed en heel wat slaap na 3 hele mooie en lekker lange dagen.

De fotos komen binnenkort, deze pc is echt supertraag..

Heel veel liefs voor iedereen, zou graag willen dat er iets van teleportatie mogelijk was, heen en terug. Konden jullie ook gewoon even wat zien ipv long distance foto kijken.

Vandaag begint onze zoektocht naar werk, we gaan nu naar een dorp toe waar onze telefoons hopelijk wel werken om van daaruit in het wilde weg te solliciteren. Geen idee hoe lang dat gaat duren en wat voor faciliteiten er in onze volgende verblijfplaats te vinden zijn maar dat horen jullie vanzelf.

Hou jullie op de hoogte!

xxXxx

J